Evimde Suyum Bitti

22[1]

İçi boşaltılmış kelimeler var hayatta.Bunlardan biri aşk diğeride ruheşim.İngilizce mate kelimesinin Türkçe karşılığına baktığınızda arkadaş ya da eş çıkıyor.Eş kelimeside yine koca ya da karı demeyip daha kibarlık katılan bir başka içi boşaltılmış kelimelerden.İyi peki de ne diyelim o zaman derseniz komşu diyelim diye bir öneride bulunabilirim.Ayrı evlerde yaşayan ama evde ne bitiyorsa hiç düşünmeden ihtiyacınız olan şeyi isteyebileceğiniz komşular.Ruh komşularınız:)

Bazı arkadaşlarınız en iyi arkadaşlarınızdır ama bazen yinede herşeyi konuşamaz,evde her biten şeyi isteyemezsiniz.Aralarda kapı olmayan bir komşuluktan bahsediyorum.

Aşk hayatta defalarca yaşanacak bir duygu.Herşeye karşı aşk besleyebilir insan ama bahsettiğim komşuluk cinsiyet,kural,yalan tanımayan,öldüğünüz güne kadar içinizde yaşayacak bir duygu.Kanıtla derseniz ben değilde Allah ve yıllar herşeyi fazlasıyla kanıtlar siz rahat olun…

Dün gece dükkanımda yalnız kaldım bir süre.Dükkanımın yerleri masif parke yani tamamen ağaç.Ne zamanki sessizlikte yürüyorum ayaklarımın altında ağacın çıtırtılarını duyuyorum.Ne zaman kapımdan içeri girseniz ağaç ve vanilya kokusu birbirine geçmiş oluyor.Çünkü gün boyu vanilyalı mumlar yaktığımız mevsim geri geldi.Çocukluğumdan beri ailemin olan bir dükkanı ve yine çocukluğumdan beri içimde olan yaratma isteğini göremeyecek kadar kördüm.Biranda olmasada içimi yavaş yavaş bütün berraklığı ile görmeye başlıyorum.Yıllardır o dükkan orada duruyordu ama bunu yapabileceğim aklımın köşesinden bile geçmemişti.

Gerçek aşkın öpücüğüyle uyandırılıp prenses olmak istemedim hiçbir zaman.Ben ”Nereden aklınıza geldi?”nin sınırlarında yaşayan bir kadın olmak istedim.Hanginiz kendinize bu kadar mı hayat?bu kadar olmamalı diye sormadınız ki.Hanginiz bugün ölmeyeceğinizi biliyorsunuz?Ve neden hep standart duyguları önemseyip çok daha iyisinden vazgeçiyorsunuz?

Uyandıramadığınız insanlardan size komşu olmaz…Gözgöre göre duvarlar örenler birgün gelir komşunuzun eline balyoz alacak hali kalmaz.O zaman ördüğünüz tuğlaları kendiniz kaldırmayı bilmek zorundasınız ya da siz öyle iyiyseniz öyle kalın.

Bana acaba ne yapsam diye soranlar oluyor.Önce çıplak gözlerinizle kendinize bakmaya alışın…Sonra aklınıza gelenlere inanamayacaksınız.

not:Sevgili Serap Abla.Sizin blogumu okuduğunuzu öğrendiğim andan beri hep aklımdasınız yazarken.Secdus henüz bir bebekken takip etmeye başladınız.Sizden daha eski beni bilenler ya ailem ya da yakın çevremdi.O ilk günlerden beri yazdığınız yorumlarla beni çok mutlu ettiniz.Bugün artık bebeğim yürümeyi öğrenirken halen var olan desteğiniz benim için çok özel.Alaçatı’daki o güzel evinizde sizi birgün ziyaret etmeyi öyle çok istiyorum ki.Ya da bir İstanbul seyahetinizde dükkanımda:)Siz an geldi en umutsuz hissetiğim zamanlarda yazdıklarınızla beni yüreklendirdiniz.Tanışıcağımız günü iple çekiyorum.

 

 

 

 

One Response to “Evimde Suyum Bitti”

  1. canım Secda’ m .. Seni tanımak o heyecanlı hırslı hevesini görmek beni ta ilk günlerden çok etkilemişti.. Nasıl güzel bir yaratıcılıktı ne güzel doğuşlardı o ilk adımlar.. Nasıl ürkek, özel olup kendini mütevazı kabuklarının içine saklayan nadide bir çiçek gibiydin…Nedense onu yarattığın eserlerinde görüyordum.. Ve bir gün çok daha başarılı olacağına inanmıştım.. Bugün de aynı duygularım baki.. Ben de seni tanımayı çok istiyorum.. Hep yüzün gizli olduğu için sokakta görsem tanımam .. Seni burada alaçatı da görmek bahçemde o güzel kompozisyonlarından ve benim kedilerimden oluşan fotoğraflarının çekimlerine şahit olmak isterdim..Kısmet bir gün mutlaka.. 54 sene İstanbul da Göztepe de yaşayıp tam izmir e yerleşince dükkanını açman kötü bir talihsizlik oldu.. İnşallah ilk İstanbul a gelişimde uğrayacağım… sevgiyle kocaman öptüm..

Bir Cevap Yazın